پس زنده‌باد اميد

مارکسیسم می‌اندیشم؛ مارکسیسم نه تخیل فکری و نه دیالکتیک علمی است. ماركسيسم یک توجیه مفصل از ابتدا و انتهای بیان تجربه ناقص تاریخی است که از علم برای جامع‌کردن و بزرگ کردن عظمت ایده آلیستی نقص مادرزادی خود برای نادیده‌انگاشتن مغالطه متعصبانه ناراستی‌های درون ذاتی اش استفاده کرده است و در حال تلاش مستبدانه برای مفصل نشان‌دادن سودای ساختن آینده است. (حمید ژیان پور)